این بود زندگی
میزی برای کار !
کاری برای تخت !
تختی برای خواب!
خوابی برای جان!
جانی برای مرگ!
مرگی برای یاد !
یادی برای سنگ!
این بود زندگی......

+ نوشته شده در سه شنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۰ ساعت 15:50 توسط مرتضی عابدی
|
توی جاده ای که انتهاش معلوم نیست ، پیاده یا سواره بودن فرقی نمی کنه . اما اگه همراهی داشته باشی که تنهات نذاره بی انتها بودن جاده برات آرزو میشه .